علائم نهایی پیش از ظهور امام زمان،حضرت مهدی(عج)

علائم ظهور حضرت مهدی (عج) بر دو دسته تقسیم می شوند:

الف: علائم حتمی و قطعی؛

ب: علائم غیر حتمی و غیر قطعی که البته در این علائم هم ممکن است اختلاف نظر وجود داشته باشد.

علائم غیر حتمی فراوان هستند و نوعاً بعضی از آنان به وقوع پیوسته است اما علائم حتمی و قطعی هنوز رخ نداده اند بعضی از این علائم قطعی عبارتند از:

۱٫ خروج سفیانی: پیش از ظهور منجی عالم بشریت،حضرت مهدی علیه السلام مردی از نسل ابوسفیان در منطقه شام خروج می کند و با تظاهر به دینداری گروه زیادی از مسلمانان را می فریبد و به گرد خود می آورد و بخش گسترده ای از سرزمینهای اسلام را به تصرف خویش در می آورد و بر مناطق پنجگانه شام، حمص، فلسطین، اردن و قنسرین (نام شهری در نزدیکی حلب) و منطقه عراق سیطره می یابد و در کوفه و نجف به قتل عام شیعیان  بی گناه می پردازد و برای کشتن و یافتن آنان جایزه تعیین می کند آنگاه که از ظهور امام زمان باخبر می شود با سپاهی گران به جنگ وی می رود که در منطقه بیداد (بین مکه و مدینه) با سپاه امام زمان (علیه السلام) برخورد می کند و به امر خدا همه لشگریان وی به جز چند نفر در زمین فرو می روند و هلاک می شوند. [۱]

۲٫ خسف در بیداء: خسف یعنی فرو رفتن و پنهان شدن، و بیداء نام منطقه ای در مکه و مدینه است. به احتمال قوی لشگر سفیانی ظالم در این منطقه که به قصد جنگ با امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) آمده است در زمین فرو می روند. [۲]

۳٫ خروج یمانی: سرداری از سرزمین یمن قیام می کند و مردم را به حق و عدل دعوت می کند این نشانه در منابع عامه نیست ولی در مصادر شیعه روایات فراوانی در این موضوع وجود دارد. امام صادق (علیه السلام) فرمود: قیامهای سه گانه خراسانی، سفیانی، یمانی در یک سال و یک ماه و یک روز خواهد بود و هیچ پرچمی به اندازه پرچم یمانی دعوت حق و هدایت نمی کند و هم فرمود که یمانی از علائم حتمی است. [۳]

۴٫ قتل نفس زکیه: زکیه یعنی فرد پاک و بی گناه و کسی که قتلی انجام نداده است و جرمی ندارد.  در آستانه ظهور مهدی (ارواحناءله الفداء) در گیرودار مبارزات زمینه ساز انقلاب حضرت مهدی (علیه السلام) فردی پاکباخته و مخلص از اولاد حضرت امام حسن مجتبی (علیه السلام) در راه امام می کوشد و در این راه مظلومانه به قتل می رسد. روایات گاهی نفس زکیه و گاهی «سید حسنی» گفته اند امام باقر (علیه السلام) فرمود: بین ظهور مهدی (علیه السلام) و کشته شدن نفس زکیه بیش از پانزده شبانه روز فاصله نیست. [۴]

۵٫ صیحه آسمانی: منظور از صیحه آسمانی صدایی است که در آستانه ظهور حضرت مهدی  (علیه السلام) در آسمان شنیده می شود و همه مردم آن را می شنوند در روایات تعبیر به «نداء» «فزعه» «صوت» نیز بکار رفته است که ظاهر آن نشان می دهد که هر یک از اینها نشانه جداگانه ای است که پیش از ظهور واقع می شود لکن به نظر می رسد که اینها تعبیر از یک واقعیت است و ممکن هم هست که از سه حادثه جدای از هم خبر داده باشند که اول صداهای هولناکی برآید و همه را به خود متوجه کند (صیحه) و به دنبال آن صدای مهیب و هولناکی شنیده شود که دلهای مردم را به وحشت اندازد (فزعه) و آن گاه از آسمان صدایی شنیده می شود که مردم را به سوی مهدی(علیه السلام) فرا می خواند (نداء) روایاتی که از این معنا خبر داده اند از طریق شیعه و سنی فراوان هستند. امام باقر (علیه السلام) می فرماید: ندا کننده ای از آسمان نام قائم (علیه السلام) را ندا می کند پس هر که در شرق و غرب است آن را می شنود و از وحشت این صدا خوابیده ها بیدار و ایستادگان نشسته و نشستگان بر دو پای خویش می ایستند رحمت خدا بر کسی که از این صدا عبرت گیرد و ندای وی را اجابت کند زیرا صدای نخست، صدای جبرئیل روح الأمین است.

آنگاه می فرماید: این صدا در شب جمعه بیست و سوم ماه رمضان خواهد بود در این هیچ شک نکنید و بشنوید و فرمان برید، در آخر روز شیطان فریاد می زند که «فلانی مظلوم کشته شد» تا مردم را بفریبد و به شک اندازد. و امام صادق (علیه السلام) می فرماید: در ابتدای روز گویند ه ای در آسمان ندا می دهد که آگاه باشید که حق با علی و شیعیان اوست. پس از آن در پایان روز شیطان که لعنت خدا بر او باد از روی زمین فریاد می زند که حق با عثمان و پیروان اوست پس در این هنگام باطل گرایان به شک می افتند هرگاه گوینده ای از آسمان نداء بزند که حق با اولاد محمد(صل الله علیه وال وسلم ) است در آن هنگام ظهور مهدی(علیه السلام) به سر زبانها می افتد به گونه ای که غیر از او یاد نمی کنند. [۵]

۶٫ خروج دجال: این نشانه در کتب اهل سنت از علائم برپایی قیامت شناخته شده است [۶]   ولی در منابع روایی شیعه از نشانه های ظهور است. و اشکال ندارد که هم علامت ظهور و هم علامت معاد باشد. چون خود ظهور امام عصر (عج) هم از علائم آخرالزمان می باشد.

دجال فردی است که در آخر الزمان و پیش از قیام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) خروج می کند و غیر عادی است و با انجام کارهای شگفت انگیز جمع زیادی از مردم را می فریبد و سرانجام به دست حضرت عیسی مسیح (علیه السلام) در کنار دروازه ”لد“ در منطقه شام به هلاکت می رسد. در مورد دجال نظریه های متعددی طرح شده است مثلا گروهی آن را فردی نامیده اند و دسته ای آن را جریانی می دانند و نه شخص معین که مطرح کردن این امور مجال دیگری را می طلبد. [۷]

پی نوشت ها

[۱] کمال الدین، ص ۶۵۱٫ و بحار الأنوار، ج ۵۲، ص ۲۱۵؛ و کنز العمال، ج ۱۴، ص ۲۷۲؛ تاریخ غیبت کبری، ص ۵۱۸ الی ۵۲۰٫

[۲] مراصد الاطلاع، ج۱، ص۲۳۹؛ وافی، ج۲، ص ۴۴۲؛ مسائل العشره چاپ شده در مجموع مصنفات شیخ مفید، ج ۳، ص ۱۲۲ و غیبت نعمانی، ص ۲۵۲، منتخب الأثر، ص ۴۵۹؛ کتاب الغیبه نعمانی ص ۲۵۲، تاریخ غیبت کبری ص ۴۹۹ ـ ۵۲۰٫

[۳] تاریخ غیبت کبری، ص ۵۲۵، کتاب غیبت  نعمانی ۲۵۲٫

[۴] منتخب الأثر، ۴۵۹، تاریخ الغیبه الکبری، ص ۵۱۱؛ الارشاد، ج۲، ص۳۷۴؛ اعلام الوری، ص ۴۲۷٫

[۵] تاریخ ما بعد الظهور/۱۷۶ ـ کشف الغمه ج۳،  ص ۲۶۰ ، وافی، ج ۲، ص ۴۴۵ ـ ۴۴۶، کتاب الغیبه، شیخ طوسی، ص ۴۳۵ و۴۵۴ و۴۵۳ – ارشاد، ج۲، ص ۳۷۱؛ کمال الدین / ۶۵۱ بحار الأنوار، ج۵۲، ص۲۰۴-۲۸۸-۲۹۰؛ منتخب الاثر، ص ۴۵۹، غیبت نعمانی/۲۵۴٫

[۶] سنن ترمذی، ج۴، ص ۵۰۷ ـ ۵۱۹؛ سنن ابی داوود؛ ج۴، ص ۱۱۵؛ صحیح مسلم، ج ۱۸، ص ۴۶ و ۸۱٫

[۷] بحارالأنوار، ج ۵۲، ص ۱۹۳و۲۰۹؛ کمال الدین ۵۲۵ و ۵۲۶؛ کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۸۱؛ المسائل العشر، چاپ شده در مصنفات شیخ طوسی، ج۳، ص ۱۲۲؛ ارشاد، ج۲، ص ۳۷۱، کنز العمال، ج ۱۴، ص ۱۹۸ـ۲۰۰٫

التماس دعای فرج

سایت ظهور | سایت بشارت های ظهور | سایت منجی | مبشرات امید بخش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *